

Arkusz ten pozwoli sprawdzić, jakie jest zagrożenie upadłością dla danej firmy, grożące utratą dofinansowania SOD oraz pomocy de minimis.
Przygotowana aplikacja zawiera bilans i RZiS za ostatnie 3 lata obrotowe z wpisanymi formułami oraz różne wersje wskaźnika globalnego w modelu Altmana:
- wskaźnik Z-Score z 1968 roku – dla spółek notowanych na giełdzie,
- wskaźnik Z’-Score z 1983 roku – dla firm poza obrotem publicznym,
- wskaźnik Z”-Score – dla tzw. rynków wschodzących.
Dla powyższych wskaźników globalnych podane są definicje i wyjaśnienia dotyczące wskaźników cząstkowych, wraz z podaniem źródeł. Wskaźniki te są bardzo różnie przekładane na polskie warunki, co może diametralnie zmienić ocenę kondycji finansowej danej firmy.
W warunkach polskich model Altmana jest wykorzystywany raczej jako czynnik wczesnego ostrzegania w sytuacji pogarszania się kondycji finansowej jednostki, gdyż są znaczne różnice w ekonomicznych warunkach działania amerykańskich i polskich przedsiębiorstw, takie jak standardy księgowe, obciążenia podatkowe itd.
Praktycznie każdy ze wskaźników cząstkowych w modelu Altmana może być odmiennie interpretowany. Na przykład „zysk zatrzymany” – czy należy brać pod uwagę wyłącznie zysk zatrzymany w lat poprzedzających dany rok obrotowy, czy też może uwzględnić zysk netto z danego roku obrotowego, pomimo iż ze sprawozdania finansowego nie wynika, w jaki sposób ten zysk zostanie ostatecznie podzielony. Czy dla firm poza obrotem publicznym należy stosować wagi wskaźników z 1968 r. czy może z 1983 roku? Przyjęcie określonych założeń do poszczególnych wskaźników cząstkowych może przesądzić o kondycji finansowej firmy wnioskującej o pomoc de minimis lub o pomoc inną niż de minimis.
W wyniku porównania różnych wariantów wskaźnika Z (i odmiennie interpretowanych wskaźników Z1-Z5) może się okazać, że według jednych źródeł firma ma wysokie zagrożenie bankructwa, a według innych jeszcze takiego zagrożenia nie ma. Znajomość tych danych pozwoli na ewentualne „negocjacje” z PFRON w sprawie dofinansowań.
Model Altmana został stworzony na potrzeby oceny przedsiębiorstw działających na rynku amerykańskim i nawet sam twórca tego modelu zastrzegł, że nie musi on działać w innych gospodarkach. W podręcznikach profesora Altmana można spotkać się ze stwierdzeniem, iż nie należy w sposób automatyczny wykorzystywać tego modelu do oceny przedsiębiorstw funkcjonujących w różnych gospodarkach. Wynika to z kilku podstawowych cech tego modelu:
Model Altmana jest modelem statystycznym. Został zaprognozowany (pierwszy, najbardziej popularny model Altmana został opracowany w 1968 r.) w oparciu o analizę dyskryminacyjną, na podstawie próby składającej się z 66 przedsiębiorstw amerykańskich, w tym 33 o dobrej kondycji ekonomicznej i 33 zagrożonych bankructwem. Modele statystyczne charakteryzują się tym, iż wykazują wysoką skuteczność tylko wówczas, gdy prognozy dotyczą jednostek względnie homogenicznych (podobnych) do tych, które zostały wykorzystane do oszacowania modelu. W tym przypadku nie można uznać przedsiębiorstw polskich jako homogenicznych względem przedsiębiorstw amerykańskich.
Model ten został zaprognozowany tylko dla przedsiębiorstw produkcyjnych. Nie należy, w związku z tym wykorzystywać go do oceny przedsiębiorstw usługowych, handlowych, itp.
Ze względu na rozbieżności w rachunkowości, te same wskaźniki finansowe dla warunków amerykańskich i polskich mogą być w różny sposób obliczane.
Gospodarka Stanów Zjednoczonych jest bardziej stabilna, niż gospodarka polska. Z tego wynika, iż takie modele mogą charakteryzować się wysoką sprawnością prognozowania w dłuższym okresie dla gospodarki Stanów Zjednoczonych, niż w warunkach mniej przewidywalnych, charakterystycznych dla Polski.
Wykorzystanie wskaźnika Altmana do określenia kondycji finansowej firmy jest obwarowane poważnymi ograniczeniami, na przykład wartość wskaźnika dla danego roku może mieć charakter przypadkowy, dlatego w tej sytuacji niezbędne byłoby przeanalizowanie jego wartości na przestrzeni ostatnich kilku lub kilkunastu lat i uchwycić kształtowanie się trendu. Altman oszacował dodatkowo dwa podstawowe błędy, którymi może być obarczony ostateczny wskaźnik Z. Pierwszym jest możliwość bankructwa mimo dobrej kondycji finansowej, drugi to prawdopodobieństwo, że mimo niekorzystnej sytuacji finansowej, firma będzie nadal funkcjonowała na rynku.
W ocenie kondycji finansowej firm metodą Altmana, naszym zdaniem, pozostają do rozstrzygnięcia następujące kwestie, wzbudzające wątpliwości co do skuteczności i trafności tej metody:
1. Czy będzie stosowany wskaźnik opracowany dla rynku amerykańskiego, czy może wskaźnik
opracowany na potrzeby rynków rozwijających się, tzw. „rynków wschodzących?
2. Czy spółki notowane na giełdzie i pozostałe jednostki będą oceniane wg tego samego wskaźnika?
3. Czy ten sam wskaźnik będzie stosowny do mikro, małych, średnich i dużych przedsiębiorstw?
4. Czy będzie jakiekolwiek zróżnicowane pod kątem rodzaju działalności (produkcja, handel, usługi),
jak również branży, w jakiej te przedsiębiorstwa działają?
5. Czy zostanie wybrany wskaźnik ogólny czy zmodyfikowany do warunków europejskich?
6. Czy będzie badana tendencja na przestrzeni trzech ostatnich lat obrotowych – na podstawie
załączanych sprawozdań finansowych, czy też będzie badany tylko jeden rok obrotowy?
7. Jakie będą konsekwencje w sytuacji, kiedy wskaźnik wyliczony według modelu Altmana będzie
nieokreślony oraz w sytuacji, kiedy będzie bardzo wysoki?
8. W jaki sposób będzie oceniana sytuacja finansowa firm nieprowadzących ksiąg rachunkowych,
które nie sporządzają sprawozdań finansowych?
Z uwagi na powyższe wątpliwości co do racjonalności i skuteczności zastosowania modelu Altmana wobec polskich podmiotów prowadzących działalność gospodarczą, będących beneficjentami pomocy publicznej, przygotowany arkusz kalkulacyjny pozwoli Państwu zorientować się, jak kształtują się wartości globalnego wskaźnika Z-Score według różnych wariantów tego wskaźnika oraz różnie interpretowanych wskaźników cząstkowych.
UWAGA! Specjalny arkusz kalkulacyjny opracowany przez naszą firmę będzie cennym nabytkiem dla każdej firmy nie tylko w kontekście oceny sytuacji finansowej jednostki wnioskującej o udzielenie pomocy innej niż de minimis oraz pomocy de minimis przez PFRON – w związku z wejściem w życie rozporządzeń Rady Ministrów z dnia 29 marca 2010 r. Będzie również aktualnym narzędziem służącym do oceny sytuacji finansowej Waszej firmy w każdej sytuacji wymagającej takiej oceny, a zaletą korzystania z posiadanego narzędzia będzie możliwość stałej oceny kondycji finansowej Waszych firm.
SPECJALNY ARKUSZ KALKULACYJNY MOŻNA ZAKUPIĆ W NASZEJ FIRMIE.
CENNIK:
(
,
,
) UWAGA!
Zakup specjalnego arkusza kalkulacyjnego w przypadku firm posiadających status zakładu pracy chronionej mozliwy jest ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych (ZFRON) na podstawie rozporządzenia w sprawie ZFRON § 2 ust. 1 pkt 1 - wyposażenie stanowiska pracy oraz przystosowanie jego otoczenia do potrzeb osób niepełnosprawnych, np. jako narzędzie, program, aplikację dla osoby niepełnosprawnej zajmującej się rozliczaniem SOD, ZFRON, księgowej, kadrowej.


